Geen bewijs, toch houvast: waarom mensen Human Design omarmen

Zeg je weleens ja, terwijl je eigenlijk nee bedoelt? Of ga je mee naar een verjaardag, terwijl je veel liever een rustige avond thuis had gehad? Je doet wat er van je verwacht wordt, maar het voelt niet goed.
De meeste mensen zoeken de oorzaak dan bij zichzelf: ik moet beter nee leren zeggen, ik moet niet zo moeilijk doen. Maar wat als er niets mis is met jou, en je je alleen te veel aanpast aan anderen?
Daar draait het om in Human Design. Het uitgangspunt is dat ieder mens anders in elkaar zit, en dat dat helemaal goed is. Maar waar komt dat idee vandaan?
Acht dagen en een stem op Ibiza
De Canadees Alan Robert Krakower woonde in de jaren tachtig op Ibiza. Begin januari 1987 kreeg hij daar naar eigen zeggen acht dagen en nachten lang informatie door van wat hij ‘de Stem’ noemde. Hij noemde zich later Ra Uru Hu en bouwde uit die informatie een systeem met elementen uit de astrologie, de I Tjing, de kabbala en het chakrasysteem.
Het opvallendste eraan: hoe jij in elkaar zit, zou af te lezen zijn uit het moment waarop je geboren bent. Uit je geboortedatum, geboortetijd en geboorteplaats wordt een persoonlijke kaart berekend, je chart. Wie met Human Design werkt, leest daarin af wat je energie geeft, hoe je het best tot een beslissing komt en waar je je snel aanpast aan anderen.
Wetenschappelijk bewezen is het niet. Er is geen onderzoek dat aantoont dat je chart iets zegt over wie je bent of hoe je beslist. Toch maken mensen hun chart, lezen ze er boeken over en laten ze zich erin begeleiden. Wat hebben ze eraan?
Wat heb je aan zo’n kaart?
Iemand die dat uit de praktijk weet, is Simone Königs, Human Design-coach. Al jaren zoekt ze naar manieren die mensen snel terugbrengen bij hun eigen kracht, zonder dat ze afhankelijk worden van een therapeut of coach. Via NLP, EFT (de ’tapping’-techniek) en familieopstellingen kwam ze in 2019 bij Human Design terecht. Een vriendin vertelde haar welk type ze was. Toen vielen er volgens haar veel kwartjes. “Ik hoefde het niet anders te doen, ik ben gewoon anders.”
Met astrologie had ze die ervaring nooit gehad. De readings die ze kreeg, gaven haar vooral algemene adviezen die voor haar niet praktisch genoeg waren. Human Design geeft haar “echt praktische handvatten”.
Toch ziet ze ook bij Human Design een valkuil: te veel informatie in één keer. Zelf kreeg ze ooit een Human Design-reading van drieënhalf uur, die uiteindelijk in een la belandde. Daarom begint ze bij haar cliënten liever met één vraag, zodat je er meteen iets mee kunt.
Wachten op een uitnodiging
Voor Simone zelf begon het bij haar type. In Human Design valt iedereen onder een van vier types: Generator, Manifestor, Projector en Reflector. Je type lees je af uit je chart en gaat over hoe je met energie en met andere mensen omgaat.
Simone is Projector. Volgens haar hoort ongeveer een op de vijf mensen bij dat type. Projectors zien veel bij anderen, maar hun advies komt pas aan als iemand erom vraagt.
Dat herkende ze meteen. In vergaderingen bracht ze uit zichzelf iets in en praatte iedereen gewoon door. Kreeg ze een vraag, dan werd er wel geluisterd. “Het gevolg daarvan is dat je denkt dat je oninteressant bent of dat je niks te vertellen hebt,” zegt ze. Sinds ze vaker wacht tot ze wordt uitgenodigd, voelt ze zich gehoord. Dat geeft haar veel meer rust.
Met een vriendin, een Generator, kan ze er inmiddels om lachen. Die ziet precies wanneer Simone weer ongevraagd advies geeft. En Simone ziet wanneer haar vriendin iets doet zonder dat ze er echt ja op voelt.
Je type is één deel van je chart. Een ander deel gaat over beslissen: hoe weet je of een keuze bij je past?
De één weet het meteen, de ander slaapt er een nacht over
Ook daarin verschillen mensen. In Human Design zijn er meerdere manieren om tot een beslissing te komen. Drie ervan herken je misschien.
Een vriendin vraagt of je meegaat op vakantie. Je gevoel zegt meteen ja. Toch besluit je er eerst over na te denken. Je weegt de kosten, de drukte, de andere plannen. En hoe langer je wikt en weegt, hoe moeilijker het wordt om te kiezen.
Of je overweegt te verhuizen. De ene dag voelt het als een bevrijding, de volgende dag vooral als verlies. Pas na een paar nachten weet je wat je echt wil. Dat zien veel mensen over het hoofd, merkt Simone bij haar cliënten: dat ze er gewoon een nacht over mogen slapen, terwijl een ander meteen ja of nee kan zeggen.
Of je twijfelt over een nieuwe taak bij je vereniging. Pas als je het aan iemand vertelt, hoor je jezelf zeggen wat je eigenlijk wil. Niet het advies van de ander geeft de doorslag, maar je eigen woorden.
Geen van deze manieren is beter dan de andere. Welke herken jij? En klopt dat met wat je chart laat zien?
Je hoeft het niet te geloven
Of het klopt, hoef je niet op gezag aan te nemen. Ra Uru Hu zei zelf dat je het systeem niet hoeft te geloven: het is een experiment, probeer het uit en kijk wat voor jou werkt. Simone noemt haar werk daarom niet evidence based maar experience based. Wat telt, is wat het mensen in de praktijk brengt.
Wel onderzocht is hoe sterk we de neiging hebben om met ons hoofd te kiezen. Bij moeilijke beslissingen zoeken mensen vaak naar redenen om hun keuze te rechtvaardigen. In experimenten kiezen ze geregeld de optie die ze het best kunnen uitleggen, ook als ze verwachten dat een andere optie hun meer plezier geeft. Dat bewijst niets over Human Design. Het laat wel zien hoe makkelijk je eigen gevoel ondersneeuwt onder goede argumenten.
Dat ondersneeuwen begint vroeg. Van jongs af aan leer je wat normaal is en wat een verstandige keuze is. Dat gaat grotendeels onbewust, zoals we eerder schreven in het artikel over waarom je patronen blijft herhalen. Wat gebeurt er als je die patronen bevraagt?
Permissie om jezelf te zijn
In de podcast die we met Simone opnamen, vertelt ze over een man van in de zeventig. Hij trok zich altijd terug en dacht dat dat eigenlijk niet mocht. Toen hij ontdekte dat dat terugtrekken bij hem hoort, kwam er rust en verdween zijn oordeel over zichzelf. “Je krijgt eigenlijk permissie om jezelf te zijn,” zegt Simone. Die opluchting ziet ze bij haar cliënten het vaakst.
Makkelijk is die weg niet altijd, zegt ze er eerlijk bij. Wie zijn design gaat leven, komt volgens haar ook oude pijn tegen. In het gesprek vertelt ze over haar eigen weg en gaat ze in op de vraag of je met Human Design niet gewoon afhankelijk wordt van een nieuw systeem. Wil je eerst rustig kennismaken? Luister de podcast met Simone. Wil je zelf met je chart aan de slag? Dat kan in het webinar.
Stap voor stap ontdekken met Simone
In het webinar ‘Human Design: Wie ben jij als je stopt met aanpassen?‘ gaat Simone een stap verder. “Ik wil mensen aanzetten tot dat experiment,” zegt ze. Met oefeningen kijk je samen wat je herkent, wat je absoluut niet herkent en wat je verder wil onderzoeken. Je hoort:
- wat Human Design is en waarom het je kan helpen dichter bij jezelf te blijven;
- hoe jouw type inzicht geeft in de manier waarop je energie werkt;
- hoe je leert voelen of een keuze bij je past;
- hoe je in je eigen design herkent welke conditionering je tegenhoudt.
Wil je meekijken met je eigen chart? Maak hem vooraf gratis via de chartgenerator van Jovian Archive, de organisatie die Ra Uru Hu oprichtte. De site is Engelstalig; een e-mailadres opgeven is niet nodig.
